Porządek Mszy Świętej - Niedziela - 07:00 | 09:00 | 10:30 | 12:00 | 17:30 (nieszpory) | 18:00, Święta - 7:00 | 9:00 | 18:00, Dni Powszednie - 7:00 | 18:00
Aktualności


Dodano: 2016-05-03 18:28:51

Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. Szczególnie w Polsce gromadzimy się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych. Pierwsze nabożeństwa majowe zaczęto odprawiać w Polsce w połowie XIX wieku w Płocku, Toruniu, Nowym Sączu i Krakowie, a od 1852 r. - uroczyście w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Po 30 latach stało się ono bardzo popularne i znane w całym kraju.

Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie.

Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Litania Loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana.

Zapraszamy na nabożeństwa majowe odprawiane codziennie o godz. 17.30.

a w kaplicy w Czechach w środy i piątki o godz. 17.00.



Dodano: 2016-04-01 09:19:50

Słowa Pana Jezusa do Siostry Faustyny:

Pragnę, aby pierwsza niedziela po Wielkanocy była Świętem Miłosierdzia.

To pragnienie po raz pierwszy wypowiedział Pan Jezus w Płocku w 1931 r.:
„Święto to wyszło z wnętrzności miłosierdzia mojego i jest zatwierdzone w głębokościach zmiłowań moich. Wszelka dusza wierząca i ufająca miłosierdziu mojemu – dostąpi go”
W następnych latach Pan Jezus powracał do tego żądania aż 14 razy, określając miejsce tego święta w kalendarzu liturgicznym, przyczynę i cel jego ustanowienia oraz sposób przygotowania i obchodzenia. 
„W tym dniu kapłani będą mówić ludziom o wielkim i niezgłębionym miłosierdziu moim”.

Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy, która kończy oktawę Zmartwychwstania Pańskiego, wskazuje na ścisły związek między wielkanocną tajemnicą Odkupienia a Świętem Miłosierdzia. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa są bowiem szczytowym objawieniem miłości miłosiernej Boga. Dzieło odkupienia owocuje i aktualizuje się w sakramentach świętych, o których mówi liturgia Święta Miłosierdzia. Chrzest, sakrament pokuty, Eucharystia są niewyczerpanymi źródłami Miłosierdzia Bożego. Dlatego liturgia tej niedzieli jest punktem kulminacyjnym uwielbienia Boga w tajemnicy Miłosierdzia.
Święto Miłosierdzia Bożego ma być nie tylko dniem szczególnej czci Boga w tej tajemnicy, ale także dniem łaski dla wszystkich ludzi, zwłaszcza grzeszników. 
„Pragnę – powiedział Pan Jezus – aby Święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. Kto w dniu tym przystąpi do Źródła Życia, ten dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski, niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jak szkarłat”.

Tak więc ranga tego święta polega także na tym, że nawet ci, którzy dopiero w tym dniu się nawracają, mogą otrzymać przebaczenie grzechów oraz wyprosić wszelkie łaski, jeśli one są zgodne z wolą Bożą. Szczególnymi adresatami tego święta są grzesznicy, zwłaszcza ci najbardziej zatwardziali. 
„Dusze giną mimo Mojej gorzkiej męki. Daję im ostatnią deskę ratunku, to jest Święto Miłosierdzia. Jeżeli nie uwielbią Miłosierdzia Bożego – zginą na wieki”.

Aby skorzystać z tych wielkich darów, trzeba wypełnić warunki nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, tzn.: pokładać ufność w Panu Bogu, pełnić uczynki miłosierdzia, być w stanie łaski uświęcającej i przystąpić do Komunii św.

„Nie znajdzie żadna dusza uspokojenia – powiedział Pan Jezus – dopóki się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia mojego i dlatego pierwsza niedziela po Wielkanocy ma być Świętem Miłosierdzia”.

Do Święta Miłosierdzia Bożego przygotowujemy się przez Nowennę do Miłosierdzia Bożego, którą również podyktował s. Faustynie nasz Pan Jezus Chrystus.

                                                                                                                                                              źródło: sanctus.pl
(fotorelacja z Niedzieli Miłosierdzia w galerii)



Dodano: 2016-03-26 19:27:17

(fotorelacja z Triduum Paschalnego)



Dodano: 2016-03-23 23:50:59


Święte Triduum Paschalne – misterium Zbawienia 

Trzy Święte Dni Paschy to nie okres Wielkiego Postu, lecz dni największego Święta Kościoła. Wielki Post kończy się w Wielki Czwartek wczesnym popołudniem. Wieczór Wielkiego Czwartku, Wielki Piątek, Wielka Sobota w Kościele nie są więc dniami powszednimi, roboczymi. Msza św. Wieczerzy Pana w Wielki Czwartek jest w rzeczywistości Mszą św. Wielkiego Piątku, podobnie jak Msza św. w wieczór sobotni stanowi pierwszą Mszę św. niedzieli.

Wielki Czwartek – dzień Wieczerzy Pańskiej

Dzień ten rozpoczyna obchody świętego Triduum Paschalnego. Świętujemy w nim ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. Ma on niezwykle bogatą symbolikę.
We wszystkich Kościołach Katedralnych właśnie w tym dniu w trakcie Mszy Krzyżma, rano, poświęcony zostaje olej katechumenów, olej chorych i Krzyżmo Święte. Oleje te będą służyć przez cały rok w diecezji do chrztów, namaszczania chorych, bierzmowania, święceń kapłańskich i konsekracji kościołów i ołtarzy. Również w tym dniu wieczorem ma miejsce Msza Wieczerzy Pańskiej. Jest to niezwykle uroczysta Eucharystia, która w każdym kościele jest koncelebrowana przez wszystkich księży z parafii. W trakcie śpiewu „Chwała na wysokości Bogu” biją wszystkie dzwony i dzwonki znajdujące się w kościele. Po tym śpiewie milkną aż do chwili kiedy ich dźwięk oznajmi światu radosną wieść, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał. Milkną także organy i odtąd wszystkie śpiewy wykonywane są a cappella.
Po homilii następuje liturgia umywania nóg, która upamiętnia ewangeliczną scenę, w której Jezus umył nogi swoim apostołom. Wówczas kapłan obmywa nogi 12 wiernym wybranym wcześniej spośród parafian.
Po Komunii następuje uroczyste przeniesienie Najświętszego Sakramentu z Tabernakulum do ciemnicy. Po odejściu kapłana do zakrystii odkrywany jest ołtarz. W tym dniu nie ma błogosławieństwa, gdyż jest to dopiero początek pamiątki wielkich dzieł zbawczych, które się dokonały i wciąż są uobecniane. Liturgia w pewien sposób trwa nadal. Pan Jezus po ostatniej wieczerzy wyszedł do Ogrójca aby się modlić.

 Wielki Piątek Męki Pańskiej

W Wielki Piątek nie sprawuje się Mszy świętej. Liturgia tego dnia jest jednak niezwykle bogata. Wejście kapłanów i asysty następuje w ciszy. Po przyjściu do ołtarza kapłani kładą się krzyżem oddając cześć Jezusowi. Następuje Liturgia Słowa w tracie której odczytywana jest Męka Pańska. Po niej i po rozbudowanej w tym dniu modlitwie powszechnej następuje uroczyste odsłonięcie i adoracja Krzyża. Wierni podchodzą i całują święty znak męki. Po tym obrzędzie przykrywa się ołtarz obrusem i rozdzielana jest Komunia Święta. Następnie monstrancję z Najświętszym sakramentem zasłania się welonem i przenosi do grobu. Chrystus został ukrzyżowany i oddał ducha.

Wielka Noc Zmartwychwstania – Wigilia Paschalna 

Ten dzień, a właściwie ta noc ma najbogatszą Liturgię z całego Triduum. Rozpoczyna się na dworze poświęceniem ognia i zapaleniem Paschału. Jak Chrystus cudownie zmartwychwstały zajaśniał dla wszystkich dusz pogrążonych w ciemnościach grzechu, tak teraz w ciemności nocy płonie światło świecy paschalnej, która jest też symbolem słupu ognia prowadzącego Izraelitów przez pustynię – o czym usłyszymy w czytaniach. Po uroczystym wniesieniu Paschału i zapaleniu świateł kapłan lub diakon śpiewa Exultet – orędzie paschalne, przepiękną pieść ogłaszającą światu że to dziś jest ta „Błogosławiona noc w której niebo łączy się z ziemią”.
Po Liturgii Światła następuje Liturgia Słowa w której powinno być odczytanych 8 czytań (i tyleż samo psalmów) i Ewangelia, ale można odczytać mniejszą ilość. Przed ostatnim czytaniem zwanym epistołą odśpiewane zostaje radosne Gloria – Chwała na wysokości Bogu w trakcie którego znów odzywają się wszystkie dzwony. Po epistole następuje uroczysty śpiew Alleluja – pierwszy raz od 40 dni. Po nim następuje Ewangelia ogłaszająca że Jezus Zmartwychwstał i ukazał się swoim wybranym.
Następna cześć Liturgii tego dnia to poświęcenie wody i jeśli są katechumeni – chrzest. W trakcie tego obrzędu śpiewa się litanię do wszystkich świętych. Po poświęceniu wody następuje uroczyste odnowienie przyrzeczeń chrztu. Świadome potwierdzenie wyboru, który dokonali za nas nasi rodzice. Następnie sprawowana jest Liturgia Ofiary, czyli błogosławieństwo darów, konsekracja i Komunia. Przy konsekracji używa się Pierwszej Modlitwy Eucharystycznej czyli Kanonu Rzymskiego. Jest to przepiękna i uświęcona Tradycją modlitwa w której słowa warto się wsłuchać.
Po komunii, lub przed pierwszą Msza poranną następuje Procesja Rezurekcyjna. Ksiądz z Najświętszym Sakramentem, asysta i wszyscy wierni wychodzą na ulicę swojej parafii aby obwieścić całemu światu, że Chrystus zmartwychwstał – Prawdziwie zmartwychwstał! 



Dodano: 2016-03-19 19:48:19

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.
Była ona zawsze niedzielą przygotowującą do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści ( por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19). 
To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia palm i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek).Niedziela Palmowa, wprowadza nas coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: "Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą - ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej, aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca.

(fotorelacja w galerii)

Msze poza Bazyliką

Kaplica na Czechach
Niedziela 8:00
Święta i 1 piątki m-ca 17:00
Kaplica w szpitalu
ul. Królewska 29
Niedziela 14:00

Liturgia Dnia

Cmentarz

Goście

Gości online: 1

Unikalnych wizyt: 1351
Odwiedzin: 6822

Copyright © 2012 - 2016, by Bazylika WNMP Zduńska Wola - Wszelkie Prawa Zastrzeżone